Taaaak.
Ironia zaczyna sie ze mnie wylewać. W dosłownym tego słowa znaczeniu.
Czyżbym wreszcie miała zamiar zrobić to co mam zamiar robić od zawsze?

Poza tym statyw mam cudowny < 3. Tylko co z tego jak aparat aż wyje i prosi o to by znaleźć w nim opcje opóźnienia zdjęcia. Narazie polega to na tym, że pstrykam i uciekam szybko na swoje miejsce zanim zdjęcie sie zrobi. Efekt jest taki, że widać połowe mnie i to jeszcze rozmazaną.
Cudnie.